Vakti Seher

Saklı Bir Kent; İstanbul‏

Tue, 20 Oct 2009 11:31:00 +0300

   Ey söylencem
   Ve hey sarkacın iki yanındaki saklı kent
   İstanbul
   Dinle...

   Hezeyan gibi düştü maviliğin
   Kadim şarkıların ise süreğen
   Bildir
   Ömrü biter mi şairlerin

   Rehin kaldı çocukluğum
   Sana olan hasreti büyütmek adına

   Nedir bu sevda yazgısı
   İhtiyatlı bir yaklaşım mı
   Yada pastel tonundaki
   İşgal alanın mı

   Çığlıklar sirayet ediyor sokaklarına
   Bilmezsin
   Hangi baharın grisidir bu taşıdığın

   Ne çok biriken umutlarım var sana dair
   Ne çok ölümlerim

   Ki yorgun bir cevap anahtarı
   Birde siyah bir ayracım var
   Senle beni ayırmak adına

   Belki yirmi dört saat sürdü bu vuslat
   Biraz sevinç
   Biraz da ahzan vardı gözlerde
   Ama saklı kentteydik ya nede olsa
   Gayrısı düşünülse biter miydi bu vaveyla

   Ve ayrılık
   Bir İstanbul ağladı
   Bir ben
   Bir İstanbul.. ( devamı )

Ruhuma Kök Salan

Sun, 26 Jul 2009 22:05:01 +0300

Mucizevi bir sır hiçliğinde
Yaftaladı kayıt defterim
Ruhumdaki kök salan yitikliğin ürkekliğinde ise
Alışılmış seyrin son mahkemesi

Nisyanın göbeğinde şimdi kör akşamlar
Ve sembolize olan netametli yağmur
Ses sızdıran aynalarda artık
Gayretkeş bir umursamazlık döngüsü

/ Kurşuni karanlık
Ve ölümcül bir reddiye dirildi
Salınan ruhumda /

Efil efil kokmadı yasemen
Hüzün sustu ütopyamda
Salgın halvet makamının ardı sıra
Deva buldu ruhum aşkın acısında

Nihayette ne sır kaldı heybede
Ne de mucizevilik
Elde kalan ketum bir silüetle
Sabote edilen ruhumun derin hazni

Seher ORTAÖNER

Şehrengiz Dergisi - Sayı 1

.. ( devamı )

Ey Gül-i Reha

Tue, 28 Apr 2009 23:24:00 +0300

Sanırdım

tıkanırdı nefesim

Filistin'de açardım gözlerimi

kapatmamak üzere

sanırdım sanılan doğrular fiiliyat

sanışımla mor sümbül bile susmuş

ki tüm çocukluğum sevgi lekelerinde gizli

ve ben yine sana sevdalı

Geceydi !

Sun, 12 Apr 2009 14:21:00 +0300

Geceydi / Olmadı
Kara defterle kapandı gündüz
Artık yok olundu yalanlara
Ve gündüz görmek istenildi
Hayat lügatindeki karanlık bir ruh gibi
Boşlukları doldurduğunu sanan sahte boşluklar gibi

Tuvallere Nakşedilen

Fri, 20 Mar 2009 15:04:00 +0200

/Düş artığı bir sızı var duvarlarda
Ve kör akşam talihliği ecinni bakışlarda/

Beliğ bir söz mezhebinde güncem
Ve eski nazarlar
Gri bir yetimlikti diz boyuna gelen şiirler
Yada senfonik bir serenat

Düş siluetimde hep takıntıydı bu savrukluk
Eski bir lahit gibi
Aşkın kutsallığı gibi

Ve sadakat
Nakış nakıştı devrilen coğrafyamda
Ve ulaşamadığım derin sanrım

Duvarlar adına and içtim defalarca
Bozulsun bu büyü diye
Musa aydınlığı gelsin
Soru ordusundan kurtulayım diye

Göz Ucuyla Bakıp Kıyamadığıma / Filistin İçin Bir Cümle Kur

Mon, 26 Jan 2009 20:35:00 +0200

/ Bir esimlik hava var tıkalı boğazlarda
    Birde çığlık çığlığa susmayan direnişler /


Neydi o küçük kızın hülyaları, yâda neye dayalıydı şimdiye dek? İnsaftan bi-haber o insancıklardı o hayalleri yıkan, düşler ülkesindeki o minicik elleri köklerinden koparan. Ve vicdan seslerine inat devamlılıkları...

Yıl 2008 ve aralık ve kış ve hep gözyaşları, hep susuş. Artık gri tonunda tüm hayat, toz duman nefeslik. Etrafta ne bir ev, ne bir aile ve nede bir birlik! Paramparça dünya, yok olan kardeşlik...

Sen ey televizyondaki haberlere dayanamayıp göz ucuyla bakıp kıyamadığım çocuk! Kıyamadığım kardeşim. Ben bakmaya bile kıyamazken, kıydılar sana, vurdular bizi. Varlık içinde boğulurken biz, yokluğun has safhasına endekslediler sizi. Seslenişim sana ey duamda artık unutmamaya söz verdiğim Filistinli mücahidim. Seslenişim bana. Elden birşey gelmiyor diye susmak değildir görevim; bilirim. Hakkındır bizden yardım isteyişin, hakkındır dualarda anılmak.

Kuru bir sözmüş; veda!

Thu, 08 Jan 2009 13:17:00 +0200

Göklerin kubbesine bakıp teselli bulmakmış; hülya!

Çirkin maskelerin varlıktan korktuğu, rüya çıktılarının ana yurduymuş; bu eda!

Ve En Sevgili (A.S) 'den en kısa zamanda tekrar geleceğim inşAllah deyip gönlünü Kabe'ye çevirip kendini avutmakmış; bu eza!

Gözlerden süzülenle ayrılmak. Tekrar tekrar en son noktasını son kez görebilmek için Yeşil Kubbe'ye aşkla nazar etmek nasipmiş eylül bitiminde. Ne kalmıştı ki hüzün yumağı eylülün bitmesine. Ve ne kalmıştı ki Seher'in yıllardır özlemini kurduğu Medine'sinden ayrılmasına. Ne kalmıştı ki? Sadece bir kaç dakika!...

- Dayanırım sanmıştım, ama vallahi dayanamadım!... -

Eylülün vedasıydı bana Medine. Birazdan ise Ekim'in hediyesine gark olacaktım; yani Mekke'ye...

Bu ayrılığa göz yummak bana göre bir nevi karanlığa gülümsemekti. Bir nevi pörsüyen ağır aksak tümcelere yol vermekti. Ve tam anlamıyla ' benim bitişimdi ' ...

Ama her bitiş bir başl.. ( devamı )

Yok Olmak Sırayla

Wed, 19 Nov 2008 20:17:00 +0200

/ Kan kusuyor zaman
Ve ben hala enkazlardayım
Bir beyit kadar yok şiirlere nazım /

Üşüyen çocuk bakışıyla bakıyorum şehre
Koynumda sükut
Dilimde bin bir umut
Veda değildi bu ara
Vaktin şerhalığına ince bir araydı
Yani yok olmaktı

Bismillah / Edeple

Fri, 24 Oct 2008 21:11:00 +0300

   Bir bahar şarkısı niteliğindeki zamanla çıkıldı yola. Çetrefilli bir yolculuk ve imtihan süreci çoktan başlamıştı. Sadece Gül'e giden yolda dikenlerin mutlaka olacağından vede sınanmanın asıl bu yollarda olduğundandır sözlerim. - İsyan mahiyetinde değil. -

  Zor bir yolculuk, verinlen imtihanlar, dökülen gözyaşları ve artık vuslatın değerini anlama vakti. İşte Şehr-i Rasulallah ve işte MEDİNE... Işıl ışıl, buram buram maneviyat doldusu ve karşımda Ravza-i Mutahhara. İlk heyecan, ilk şaşkınlık, ilk susuş, ilk kanış. Herşey ilkti ve tekti. Artık özlem içre ilerlemiyordu zaman, aşkla ilerliyordu. Güneş bile aşkla doğuyordu Rasulallah şehrine. Ne kadar sıcak da olsa hava, o aradaki meltem hissettiriyordu kendini ; - Ben burdayım diye...

  Sonra Mescid-i Nebi'de kılınan namazlar, yapılan ziyaretler, edinilen arkadaşlıklar ve çeşitli imtihanlar. Amacımız kırk vakti doldurup Efendimizin müjdelediği kişiler arasında olmaktı. Ve nitekim asıl isteğimize geldi sıra; Efendimizi ziyaret etmeye. Bir sabah namazı sonrasında saat 07.00 civarında 25 numaralı kapı önündeyiz. Kapının açılmasını bekliyoruz; anlatılmayan,sadece o anı yaşayanın yaşadığı o enfes duyguyla...

Öznesiz Acıların Varlığında Tek Özneye Hitabımdır Bu!

Sat, 06 Sep 2008 15:02:00 +0300

Seneler, aylar, günler ve bitmeyen dakikalar vardı şimdiye kadar engel dağımda. Gürültülü anlaşmalar uçuşur ve konardı yaprağıma. Tek tutkum birçok tutkular ihtisasında bir ince içlikteydi. Yolların kesildiği anlarda yalpalardım; güneş yüzsüzlüğüyle. Bazen kendime asık bir haletle düşerdim duvarlardan. Bazen de kaybolmak isterdim biten susuşlar(ım)da...

Ve şimdi... Tekliğin bile çokluk getirdiği bir devirde kurt sofralarının bitimsizliğinden sıyrılıp çirkin bir resim gedasının dört bir yanında yaşamlar. Düşülen zindanlar saray sanılmaktan öteye geçmiyor ve Sevgili zamanına özlemdar bir hücre kapısı zaman...

Ve an...Karanlık hatıralar sıralamasından füsunperver bir söz alevi yakıcı bir köz sunuyor biten susuzluğuma.Anımsadım ki ; O Nebi hep '' Ümmeti '' demişti ve yoklukta bile hep Va.. ( devamı )