19/7/2008 ·

 
   Uzun bir sessizlik simetrisi ve İstanbul!Beklenilen 'an' şimdi...Hep hayal dediğim tutkularımın birinci halkasına bir nokta koyabilmek adına işte beklenilen zaman(ım)dayım...

  Belki,hayır belki değil sevincimle geldim sana.Ayrılık vakti şimdiden yaklaşsa bile her anımı çok iyi değerlendirmeliyim diyorum kendi kendime  -zaman el verdikçe- ...Çok iyi değerlendirmeliyim,ama nasıl?Çünkü vakit hep ilerliyor ve ayrılık vakti gittikçe yaklaşıyor.Sana kavuşmamın sevincinde bile buruk içim.Nede olsa 24 saat var önümde ; bütün yükleri bırakabileceğim ! ( ! ) ...
 
  İlk durak Esenler.Akabinde kılınan bir akşam namazı.Ve Fatih sokakları.Dar ve yokuşlu / sıcak ve maneviyatlı.Yaprağın bile kıpırdamadığı bir İstanbul akşamı.İşte zaman yine ilerliyor dur durak bilmeden.Zaman yine...

  İlk sabah,ilk uyanış,ilk merhaba var gözlerde.Martı sesleriyle güne başlamakta varmış nasipte,denize bakıp dalmakta.Sonra kalabalık şehrin yalnız insanların arasına katılmak işte...

  Yapılan ziyaretler,çekilen fotoğraflar,yenilen balık ekmek,vapurla karşıya geçiş...Zahmetli bir yolculukta gelinen şehirden daha içlerdeki hasret boşaltılmadan yine o ağır yükle geri dönmek ne zormuş.Şimdi İstanbulda mıyım derken ayrılık vaktinin gittikçe yaklaştığını düşünmek çok zormuş!...
 
  İlkti benim için,belkide son.Nihavend makamında bir tahta çıkmıştım kendimce.Pejmürde bir hazanlık vardı heybemde belkide.Belkide yarım bir sevda.Ama İstanbuldaydım işte.Şehrayinimdeydim.İç göklerimin melal dizelerindeydim.Çehremin ne zamandır susadığı bereket hanesindeydim.Varmıydı ötesi ?  /  Yoktu ! 
 
  Ya sonrası?

  Sonrası bir kaç damla gözyaşıyla zor gelen veda...
 
  ( Elveda istanbul!Birgün yetmedi ama,inan bunada şükrettim.Ya seni hiç göremeseydim?)

 - İlk vuslatımda ayrılığa dayanamazken ikinci ve zirve vuslatım olan Kutsal topraklardan ayrılığa nasıl dayanacak bu beden? -
 
 
 Haziran 2008 / İstanbul
 
 seher ortaöner